شبکههای اجتماعی به بخش مهمی از زندگی نوجوانان تبدیل شدهاند و میتوانند بر احساس آنها نسبت به خودشان تأثیر بگذارند. مقایسه زندگی واقعی با تصاویر انتخابشده و ویرایششده دیگران، گاهی باعث میشود نوجوان احساس کند بهاندازه کافی زیبا، موفق یا دوستداشتنی نیست. این موضوع در دوران نوجوانی که هویت، شناخت خود و نیاز به پذیرش اجتماعی اهمیت زیادی دارند، پررنگتر میشود. البته شبکههای اجتماعی فقط تأثیرات منفی ندارند و میتوانند فرصتی برای یادگیری، ارتباط و بیان علایق باشند. آنچه اهمیت دارد، نحوه استفاده نوجوان از این فضا و برداشت او از محتوایی است که میبیند. در این مقاله، نقش مقایسه اجتماعی، لایک و تأیید دیگران و تصویر بدنی را در اعتمادبهنفس نوجوانان بررسی میکنیم و با راهکارهایی برای تقویت اعتمادبهنفس و نقش حمایتی والدین آشنا میشویم.
وقتی چند دقیقه اسکرول حالمان را عوض میکند:
تصور کن یک نوجوان بعد از یک روز معمولی، گوشیاش را برمیدارد و وارد اینستاگرام میشود.
یکی از دوستانش عکس سفر گذاشته، دیگری از موفقیت تحصیلیاش گفته و فردی هم تصویری منتشر کرده که انگار هیچ نقصی در ظاهرش وجود ندارد.چند دقیقه بعد، ممکن است همان نوجوان با خودش فکر کند:«چرا زندگی بقیه از من بهتره؟»«چرا من مثل اونها نیستم؟»
«نکنه بهاندازه کافی خوب نیستم؟»گاهی همین مقایسههای کوتاه میتوانند نگاه ما به خودمان را تغییر دهند.روز جهانی رسانههای اجتماعی و مناسبتهای آگاهیبخشی درباره عزتنفس نوجوانان، فرصت خوبی هستند تا درباره این موضوع حرف بزنیم: چطور میتوانیم در دنیایی پر از تصویر و مقایسه، ارزش خودمان را فراموش نکنیم؟
چرا اعتمادبهنفس در نوجوانی اهمیت دارد؟
نوجوانی دورهای است که فرد بهتدریج شناخت مستقلتری از خودش پیدا میکند.
در این سالها، پرسشهایی مثل «من چه کسی هستم؟»، «چه تواناییهایی دارم؟» و «دیگران درباره من چه فکری میکنند؟» اهمیت بیشتری پیدا میکنند.نوجوان ممکن است نسبت به ظاهر، عملکرد تحصیلی، روابط دوستانه و میزان پذیرش در جمع حساستر شود.اینجا لازم است میان دو مفهوم تفاوت بگذاریم.اعتمادبهنفس بیشتر به باور فرد درباره توانایی انجام کارها و روبهرو شدن با موقعیتهای مختلف مربوط است.عزتنفس به احساس ارزشمندی فرد و نگاه کلی او به خودش اشاره دارد.برای مثال، نوجوانی ممکن است در صحبت کردن جلوی جمع اعتمادبهنفس کمی داشته باشد، اما همچنان خودش را فردی ارزشمند بداند.این دو مفهوم با یکدیگر ارتباط دارند، اما یکسان نیستند.
تأثیر شبکههای اجتماعی بر خودپنداره نوجوانان:
در شبکههای اجتماعی معمولاً بخشهایی از زندگی افراد را میبینیم که برای انتشار انتخاب شدهاند.عکسهای زیبا، موفقیتها، لحظات هیجانانگیز و اتفاقات خوشایند بیشتر از روزهای معمولی یا تجربههای دشوار دیده میشوند.مشکل زمانی ایجاد میشود که نوجوان این تصاویر را نماینده تمام زندگی دیگران بداند.برای مثال، ممکن است یک عکس از مهمانی دوستانش را ببیند و تصور کند تنها کسی است که زندگی اجتماعی جذابی ندارد.درحالیکه آن تصویر فقط یک لحظه از زندگی دیگران را نشان میدهد.مقایسه اجتماعی در زندگی روزمره هم اتفاق میافتد، اما شبکههای اجتماعی میتوانند فرصتهای بیشتری برای چنین مقایسههایی ایجاد کنند.بهویژه مقایسه مداوم ظاهر و تصاویر شخصی میتواند با نارضایتی از تصویر بدنی و مشکلات هیجانی همراه باشد.
وقتی ارزش خودمان را با لایکها میسنجیم:
لایک گرفتن، دریافت پیام مثبت یا دیده شدن توسط دیگران میتواند خوشایند باشد.
این احساس بهخودیخود مشکلی ندارد.اما اگر نوجوان ارزش خودش را بیشازحد به واکنش دیگران وابسته کند، ممکن است حالش با تعداد لایکها و کامنتها تغییر کند.برای مثال، اگر عکسی منتشر کند و بازخورد کمتری از انتظارش بگیرد، شاید با خودش فکر کند:«حتماً عکس خوبی نبود.»یا حتی:«شاید من بهاندازه بقیه جذاب نیستم.»در این شرایط، یک اتفاق ساده آنلاین ممکن است به قضاوتی کلی درباره ارزش شخصی تبدیل شود.نکته مهم این است که تعداد لایکها معیار قابلاعتمادی برای سنجش جذابیت، توانایی یا ارزشمندی یک فرد نیست.
مقایسه ظاهری و احساس کافی نبودن:
ظاهر در دوران نوجوانی میتواند یکی از موضوعات حساس باشد.تغییرات جسمی، توجه به نظر همسالان و تلاش برای شناخت هویت فردی ممکن است باعث شوند نوجوان بیشتر به تصویر خودش توجه کند.حالا تصور کن این توجه با عکسهای ویرایششده، فیلترهای زیبایی و استانداردهای ظاهری غیرواقعبینانه همراه شود.نوجوان ممکن است ویژگیهای طبیعی چهره یا بدنش را نقص بداند.برای مثال، دیدن مداوم تصاویر افراد با پوست صاف، اندام خاص یا چهرههای ویرایششده میتواند این تصور را ایجاد کند که ظاهر طبیعی کافی نیست.درحالیکه بسیاری از تصاویر آنلاین، نتیجه نورپردازی، انتخاب زاویه، ویرایش یا فیلتر هستند.
بدن و چهره واقعی انسان قرار نیست شبیه یک تصویر ویرایششده باشند.
آیا شبکههای اجتماعی همیشه آسیبزا هستند؟
تأثیر شبکههای اجتماعی بر همه نوجوانان یکسان نیست. این فضا میتواند فرصتی برای یادگیری مهارتهای جدید، کشف استعدادها، افزایش آگاهی و پرورش خلاقیت باشد. برای مثال، نوجوانی که به نقاشی علاقه دارد، میتواند با سبکهای هنری مختلف آشنا شود، از تجربه هنرمندان الهام بگیرد و آثار خودش را به اشتراک بگذارد. همچنین محتوای آموزشی و فعالیتهای خلاقانه میتوانند به نوجوان کمک کنند علایق و تواناییهایش را بهتر بشناسد. بنابراین، آنچه اهمیت دارد فقط مدتزمان حضور در شبکههای اجتماعی نیست، بلکه نوع محتوایی است که نوجوان دنبال میکند، شیوه استفاده از این فضا و تأثیری است که بر احساسات، اعتمادبهنفس و زندگی روزمره او میگذارد.
نشانههایی که بهتر است به آنها توجه کنیم:
گاهی استفاده از شبکههای اجتماعی بهتدریج بر احساس نوجوان نسبت به خودش تأثیر میگذارد.ممکن است بعد از دیدن محتوای دیگران، بیشتر از ظاهرش انتقاد کند یا موفقیتهای خودش را کمارزش بداند.گاهی هم نگرانی درباره بازخورد دیگران باعث میشود پیش از انتشار یک عکس، بارها آن را بررسی کند.نشانههایی مانند کاهش رضایت از ظاهر، مقایسه مداوم، ناراحتی شدید از واکنشهای آنلاین یا کنار گذاشتن فعالیتهای موردعلاقه برای حضور بیشتر در فضای مجازی، ارزش توجه دارند.البته هیچکدام از این رفتارها بهتنهایی نشانه یک اختلال روانشناختی نیستند.بهتر است به تداوم، شدت و تأثیر آنها بر زندگی نوجوان توجه کنیم.
چطور اعتمادبهنفس خودمان را تقویت کنیم؟
قرار نیست برای داشتن اعتمادبهنفس، همیشه از خودمان راضی باشیم یا هیچوقت با دیگران مقایسه نکنیم.مهم این است که یاد بگیریم ارزش خودمان را فقط با ظاهر، موفقیت یا تأیید دیگران نسنجیم.۱. صفحههایی را دنبال کنیم که حال بهتری به ما میدهند: اگر محتوای یک صفحه مرتب باعث میشود خودمان را سرزنش کنیم، میتوانیم دنبال کردن آن را محدود کنیم.۲. تصویر آنلاین را با زندگی واقعی یکی ندانیم: به خودمان یادآوری کنیم که بیشتر افراد، تمام لحظات زندگیشان را منتشر نمیکنند.۳. تواناییهایمان را خارج از فضای مجازی بشناسیم:
ورزش، هنر، یادگیری، ارتباط با دوستان و تجربه فعالیتهای تازه میتوانند فرصتهایی برای شناخت توانمندیهای واقعی فراهم کنند.۴. اشتباه کردن را بخشی از یادگیری بدانیم: اعتمادبهنفس سالم به معنای موفق بودن در همه کارها نیست. میتوانیم در کاری ضعیف باشیم و همچنان برای یادگیری آن تلاش کنیم. ۵. ارزش خودمان را به بازخورد دیگران محدود نکنیم:
نظر دیگران میتواند برایمان مهم باشد، اما نباید تنها معیار قضاوت درباره خودمان باشد.
نقش والدین؛ همراهی بهجای سرزنش:
گاهی والدین وقتی متوجه تأثیر شبکههای اجتماعی بر فرزندشان میشوند، اولین واکنششان محدود کردن شدید گوشی یا انتقاد از رفتار نوجوان است.اما گفتوگوی آرام و بدون قضاوت معمولاً فرصت بیشتری برای شناخت تجربه نوجوان فراهم میکند.بهجای اینکه بگوییم «اینقدر خودت رو با بقیه مقایسه نکن»، میتوانیم بپرسیم:«وقتی این عکسها رو میبینی، چه احساسی پیدا میکنی؟»یا:«تا حالا شده بعد از استفاده از اینستاگرام، حس خوبی نسبت به خودت نداشته باشی؟»والدین میتوانند درباره تصاویر ویرایششده، تبلیغات، حریم خصوصی و شیوه عملکرد شبکههای اجتماعی با نوجوان صحبت کنند.تعیین مرزهای متناسب با سن، حفظ فرصتهای خواب و فعالیت بدنی و احترام به حریم شخصی نوجوان نیز اهمیت دارد.
یک مکث برای خودشناسی:
چند لحظه به تجربه خودت در شبکههای اجتماعی فکر کن.آخرین بار چه زمانی خودت را با کسی در فضای مجازی مقایسه کردی؟بعد از دیدن چه نوع محتواهایی احساس بهتری یا بدتری نسبت به خودت پیدا میکنی؟آیا تعداد لایکها یا واکنش دیگران روی احساست نسبت به خودت تأثیر زیادی دارد؟چه ویژگی یا تواناییای در خودت میشناسی که در هیچ عکس و استوریای دیده نمیشود؟حالا این جمله را کامل کن:«یکی از ویژگیهای ارزشمند من که به تعداد لایکها ربطی ندارد، ... است.»
دو باور رایج:
باور اول: نوجوانی که اعتمادبهنفس دارد، هیچوقت خودش را با دیگران مقایسه نمیکند.
واقعیت: مقایسه اجتماعی تجربهای رایج است. مسئله اصلی این است که نوجوان چگونه این مقایسه را تفسیر میکند و آیا آن را به قضاوتی منفی درباره تمام شخصیت خود تبدیل میکند یا نه.
باور دوم: برای محافظت از اعتمادبهنفس نوجوان، باید شبکههای اجتماعی را کاملاً حذف کرد.
واقعیت: استفاده از شبکههای اجتماعی میتواند تجربههای مثبت و منفی داشته باشد. آموزش سواد رسانهای، گفتوگو، انتخاب محتوای مناسب و مرزبندی متناسب با شرایط نوجوان، در بسیاری از موقعیتها رویکرد مفیدتری است.
چه زمانی بیشتر توجه کنیم؟
اگر نوجوان بهطور مداوم خودش را بیارزش بداند، از ظاهرش ناراحتی شدیدی داشته باشد یا به دلیل مقایسه و نگرانی از قضاوت دیگران از فعالیتهای روزمره فاصله بگیرد، بهتر است موضوع جدیتر بررسی شود.همچنین تجربه آزار و قلدری آنلاین، تغییر قابلتوجه در خواب، کنارهگیری اجتماعی یا افت محسوس عملکرد تحصیلی میتواند نشانه نیاز به حمایت بیشتر باشد.
در چنین شرایطی، گفتوگو با روانشناس آشنا با مسائل نوجوانان میتواند به شناخت عوامل مؤثر و انتخاب راهکارهای مناسب کمک کند.
برای شناخت بیشتر:
شناخت احساس ارزشمندی، خودپنداره و تجربههای هیجانی میتواند به نوجوان کمک کند نگاه دقیقتری به خودش داشته باشد.در رهنا، آزمونهای زیر با موضوع این مقاله ارتباط دارند:
۱. پرسشنامه عزتنفس کوپر اسمیت (CSEI)
این پرسشنامه به بررسی احساس ارزشمندی و نگرش فرد نسبت به خودش در حوزههای مختلف کمک میکند.
برای نوجوانی که مدام خودش را با دیگران مقایسه میکند یا احساس میکند بهاندازه کافی خوب نیست، شناخت وضعیت عزتنفس میتواند مفید باشد.
۲. پرسشنامه خودپنداره بک (Beck Self-Concept Test)
این آزمون به بررسی تصویری میپردازد که فرد از ویژگیها و تواناییهای خودش دارد.
شناخت خودپنداره میتواند به درک بهتر نحوه قضاوت نوجوان درباره خودش کمک کند. استفاده از نسخه آزمون باید با توجه به سن و ویژگیهای روانسنجی آن انجام شود.
۳. پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (DERS)
این پرسشنامه جنبههایی از تجربه و مدیریت هیجانها را بررسی میکند.
اگر نوجوان پس از مقایسه با دیگران، دریافت نظر منفی یا تجربه طرد آنلاین با احساسات دشواری روبهرو میشود، شناخت مهارتهای تنظیم هیجان میتواند اطلاعات مفیدی فراهم کند.
نکته: این آزمونها مستقیماً تأثیر شبکههای اجتماعی بر اعتمادبهنفس را اندازهگیری نمیکنند و بهتنهایی برای تشخیص مشکلات روانشناختی کافی نیستند. انتخاب آزمون باید با توجه به سن، نسخه معتبر و هدف ارزیابی انجام شود.
یادت باشه:
در شبکههای اجتماعی ممکن است هر روز با صدها تصویر از زندگی دیگران روبهرو شویم.
تصاویری که گاهی زیباتر، موفقتر یا هیجانانگیزتر از زندگی معمولی ما به نظر میرسند.اما هیچ تصویری نمیتواند تمام واقعیت زندگی یک نفر را نشان دهد.قرار نیست همیشه بهترین باشیم، همیشه موفق شویم یا همیشه از ظاهرمان رضایت کامل داشته باشیم.ارزش ما فقط به چیزهایی که دیگران میبینند و تأیید میکنند وابسته نیست.زندگی ما خیلی بیشتر از چیزی است که در یک عکس، استوری یا تعداد لایکها دیده میشود.
منابع علمی برای مطالعه بیشتر:
American Psychological Association. (۲۰۲۴, April ۱). By the numbers: Teens are spending nearly ۵ hours daily on social media. Here are the mental health outcomes. Monitor on Psychology, ۵۵(۳).
Office of the Surgeon General. (۲۰۲۳). Social media and youth mental health: The U.S. Surgeon General’s advisory. U.S. Department of Health and Human Services.


